Het leuke van deze breien en alles wat erbij komt kijken, is dat je in principe alles kunt maken wat je wilt. Zeker als je ook leert spinnen en verven

Een oude trui die je te heet hebt gewassen hermaken, net in een kleur die je wat beter staat, of met een andere toffe steek. Mouwen wat langer, taille wat breder of smaller, een beter passende halslijn. Of natuurlijk die overprized trui die je op tv zag, rippen en maken.

Ik ben absoluut niet ervaren genoeg in breien om dit allemaal goed te kunnen; daarvoor moet je trouwens niet alleen kunnen breien, maar ook heel goed kunnen ontwerpen: precies weten welke kleur goed staat, welk model, het effect van accentuerende kabels, etc. Niet echt mijn sterke kant helaas, ik kies in de winkel ook vaak net dat verkeerde model met die bleekmakende kleur. Maar het kán wel, en door te breien krijg je wel veel meer inzicht in hoe bijvoorbeeld een trui in elkaar zit en wat je allemaal wel niet kunt beïnvloeden.

Zelf spinnen

Je kunt nog een stapje verder gaan, en ook je eigen wol maken. Twee jaar geleden heb ik voor mijn verjaardag een spinnenwiel (Louet) gekregen, en ben daar af en toe op gaan spinnen. Ik ben behoorlijk geduldig (dat is ook wel nodig) en kijk graag naar series en politieke debatten op tv, dus af en toe kun je dan best flink wat meters maken.

Het leuke van spinnen is dat je weer veel meer leert over de samenstelling van een draad. Bijvoorbeeld dat het uitmaakt uit hoeveel strengen (samenstellende draadjes) de draad bestaat: een draad met drie of meer strengen is veel ronder en veel geschikter voor sokken, terwijl een draad met twee strengen juist mooi is voor een kanten sjawl. Maar je leert ook dat je kunt spelen met de twist in je draad: hoe je superluchtige wol voor een lichte trui maakt, of juist een Koigu-achtige supertwistdraad voor chique sjawls of sokken. Dit geeft dus nóg meer controle over wat je maakt (theoretisch dan hè).

Zelf plantaardig verven

Ik wilde ook al een hele tijd mijn eigen wol verven, en dan liever niet synthetisch, want een synthetische kleur is meestal goed te verkrijgen in de winkel, maar echt plantaardig verven. Een vriendin van mijn schoonmoeder heeft het vaker gedaan, dus laatst een weekend voor het eerst geverfd met planten onder haar begeleiding. Wat is dat gaaf!

Het klinkt misschien mutserig, en is het ook wel, maar wat maakt het uit: het is gewoon superleuk om te doen, vooral als je je een beetje inleest in de planten die je kunt gebruiken en wat meer greep krijgt op de kleuren. Je kunt eigenlijk alle kleuren maken: vanuit planten en schorsen maak je vooral geel, bruin, oranje, oranjerood, en met cochenille en indigo maak je blauw, donkerrood, paars, groen. En ik hou wel van natuurlijke kleuren.

Het toffe van plantaardig verven is dat je oude troep opeens weer heel nuttig is. Roerstaven, oude ijzeren pannen, die weckthermometer, potjes voor chemicaliën, emaille bekers… Mijn moeder liet ik op jacht gaan naar een mooie koperen pan, en ze vond een prachtig exemplaar! Koper geeft een extra diepe kleur en het staat meteen lekker professioneel hekserig op je luxefornuis.

Cochenille en indigo

Wat hebben we gemaakt? Nou, het is herfst en we hadden weinig plantenvoorraad, dus we hebben vooral gewerkt met gekochte cochenille (prachtig rood) en indigo (blauw), maar ook met wouw en krentenblaadjes. Cochenille is eigenlijk niet plantaardig (want een luis) en de indigo was waarschijnlijk gesynthetiseerd, maar dat mocht de pret niet drukken.

Ik ben totaal onder de indruk van het paarse rood dat uit mijn cochenille-indigo badjes kwam. Deze vier strengetjes heb ik zelf gesponnen (merino-soja mix) en allemaal iets anders geverfd (het verschil is vooral dat de een wat meer indigo heeft gehad dan de ander). Ben meteen begonnen aan een muts!

Ook deze groene reeks, die eerst een uur in de wouw heeft gelegen, en daarna met de indigo in bad mocht, is prachtig geworden vind ik!

Ten slotte natuurlijk ook wat strengetjes Faroërwol in de pannen gelegd. Het resultaat valt me niet tegen!

De kleuren van Sirritogv die ik verkoop zijn behoorlijk fel van kleur. Ik begrijp wel waarom: een donkerbruine of grijze trui moet je een beetje opfleuren, zeker op dat regenachtige eiland, het is ook echt de dracht van de Faroer eilanden, maar ikzelf zou toch liever een trui dragen met een meer natuurlijke kleur. Dus wie weet gooi ik er nog wat meer strengen in een badje, eens zien wat we daarvan kunnen maken!

Een ding is zeker: komend jaar ga ik zeker weten extra opletten, als ik buiten ben in het bos. Op zoek naar boerenwormkruid, wouw, schorsen, blaadjes van eik en appel, uienschillen: je kunt met al deze planten prachtig verven (vooral ui schijnt heel mooi te worden). Afgelopen zomer ook al met een verversblik door de velden gelopen met mijn schoonmoeder: je kijkt toch weer met hele andere ogen. Gulzig met het boekje met kleurenstaaltjes in de hand speurend naar kruidjes en basten.