By MelissaOn

Mijn handen jeukten. Ik moest en zou de broncode van de Sarah Lund trui kraken…

Een van de beste series afgelopen jaar ebas de Deense serie The Killing, ook wel: Forbrydelsen, waarin detective Sarah Lund een ingewikkelde moord oplost. Ze neemt er de tijd voor, 20 afleveringen van een uur lang doen ze erover. Ontzettend spannend. Wat ook vrij snel opvalt: haar trui. Wit, met zwarte patronen. Springt nogal in het oog en daardoor valt het des te meer op dat ze de hele tijd die trui aan heeft. Zelfs nadat ie een keer in de fik is gevlogen.

Die witte dus ja, met snowflakepatronen in donkerbruin. Ik mag niet liegen: ze draagt niet altijd deze trui. Soms draagt ze een exacte kopie in bruin met een vergelijkbaar wit patroon, soms sneeuw, soms ook diamanten.

De variant in bruin (aan haar vermoeide houding te zien zitten we hier al diep in de serie)

Vanaf het moment dat je oog op die trui gevallen is, laat hij je niet meer los. Het is niet eens echt een mooie trui. Hij gaat van rechttoe naar rechtaan, is wat bobbelig bij de armen, ziet er kriebelig uit en straalt een enorme jaren home made sfeer uit. Maar toch… comfortabel moet hij toch wel zijn en alleen al het feit dat Lund er de hele serie in rondloopt máákt dat ding gewoon ontzettend cool.

Ik besloot eens te googelen of ik de enige was die die trui was opgevallen, en werd blij verrast: er waren hele sites opgericht over die trui van Lund, waar hij vandaan kwam, wie er allemaal in gespot waren, waar je hem kon kopen en ook: dat je hem zelf zou kunnen maken.

Vooral de site sarahlundsweater.com is een aanrader om eens te bezoeken, het is gewoon een ode aan die trui en ze hebben nuttig opzoekwerk gedaan. De trui blijkt te komen uit de collectie van het modehuis Gudrun&Gudrun, en hij kost meer dan 300 euro (!!!). Dat is wel een goede manier om van die home made geur af te komen ja. G&G schijnen het patroon met een leger aan juristen te beschermen: wie het patroon kraakt en online zet, krijgt dat leger op zijn dak. Dus dat patroon valt echt nergens te vinden. Grrr.

Mijn handen jeukten inmiddels en ik besloot dat ik hem per se wilde namaken. No matter what! Maar hoe? Via http://www.sarahlundsweater.com/ ontdekte ik welke wol ik moest gebruiken: stinkende schapenwol van de Faroer eilanden. Drie bollen voor de hoofdkleur, één voor de patronen zeiden ze (blijkt te kloppen). De site had ook een patroonschema voor de sneeuwvlokken. Maar hoe dan verder? Ik bestelde in elk geval vast de wol (5 euro per bol), klikte mezelf door een Deenstalige bestelsite heen (slik) en klikte OK op hoop van zegen. Een kleine week later (!) lag er een stapel stinkwol op de eettafel. Oef. Dat stonk. Maar wie A zegt…

Verder op onderzoek uit. De site liet ook nog los dat de trui met dikke naalden (7 of liever nog 8 ) gebreid moest worden en verder eigenlijk volgens een heel standaard raglan patroon werd gebreid, op Ravelry moet je toch wel wat kunnen vinden, schreven ze. Of check anders eens de voorbeeldpatronen op de site van de Faroese wolwinkel, schreven ze tussen neus ten lippen door. Zouden ze soms deze trui bedoelen…?

faroe sweater
Het goede voorbeeld?

De trui hierboven is gebreid  met naalden 8 (naald 6 voor de boorden)… helemaal in blokjes-patroon. Je breit hem in het rond: eerst brei je een koker voor het lijf, dan twee dunnere kokers voor de armen, en vanaf de onderkant van de borst, bij je oksels zeg maar, brei je de drie delen in het rond aan elkaar: eerst de bovenkant van de ene arm, dan de voorkant van het lijf, dan de bovenkant van de andere arm, en dan de achterkant. Borststuk brei je steeds smaller met een raglanmindering, tot de nek. De rug iets hoger, met verkorte toeren. Kort boordje maakt de trui af. Simpeler kan haast niet! Nu de maten nog.

Voor een vrouwenmaatje zet ze voor het lichaam 120 steken op, dat leek me erg veel. Bovendien vond mijn man dat ik maar eens een trui voor hem moest breien, “ja déze”, “ja ik trek hem aan”, “ja ook naar mijn werk” —  dus ik besloot de trui voor hem te gaan maken, maar wist niet zo zeker of ik dan wel de goede maten zou hebben. Ik liet het Faroe-patroon even voor wat het was en ging met de superhandige customize-your-own-raglan instructie uit het Superstar Knitting boek van Stich&Bitch aan de slag. Meten, tekenen, omrekenen…

Maten in centimeters. De rugkant is zes rijen langer, door de verkorte toeren bij de achternek.
En omgerekend in steken. De raglanmindering voor het borststuk volgt het Faroe patroon: om de rij acht steken minderen: twee voor elke raglannaad.

Mijn patroon kwam ongeveer gelijk uit met dat van de Faroe-site. Inderdaad 120 steken in de rondte. Superstar had bovendien fijne tips over tweehands-breien met twee kleuren, waar ik dankbaar gebruik van heb gemaakt.

Ik kwam tot een conceptontwerp en begon met breien. Om de trui geschikt te maken voor een man, maakte ik het nekstuk wat smaller. Rondbreien deed ik (voor het eerst) op rondbreinaalden: weer een nieuwe ervaring. Gaat supersnel voor het lijf, maar het is wel irritant dat je voor het lijf weer een ander formaat nodig hebt dan voor de armen en de nek – en dan voor de boorden weer een size 6. Bovendien zijn de naaldjes voor de armen (40cm) wel heel erg kort om het patroon fatsoenlijk op te breien, het patroon op de armen is daardoor ook wat losser geworden dan het lijf.  Ze waren ook veels te lang geworden, ik heb er uiteindelijk bijna 30cm afgeknipt! Volgende keer gebruik ik toch vijf naalden, denk ik, hoewel 40cm naalden voor de armen ook geen pretje zijn om mee te breien. Moet je toch ook korte naalden voor hebben. Of een rondbreinaald voor het lijf, en korte tweepuntnaalden voor de armen en boorden. [PS inmiddels brei ik mijn eigen vrouwenversie, in wit, en doe de armen gewoon op de 80cm naalden. Steken splitten en los genoeg breien bij de overgangen. Ideaal is het niet, maar beter dan op de priegelnaaldjes van 40cm].

Maar goed, uiteindelijk is het dus gewoon gelukt! Hoera!

Hebbes! Dit is dus géén Sarah Lund trui, maar een hele standaard Raglan trui, met een veelgebruikt Noors patroon erop ;-).
Hebbes! Dit is dus géén Sarah Lund trui, maar een hele standaard Raglan trui, met een veelgebruikt Noors patroon erop ;-).

 

Hoe cool is dit

Dus hier is ie. Mijn eerste trui. Zelf uitgevogeld en gemaakt. Man erin en klaar. Hij past goed en na twee keer wassen stinkt hij bijna niet meer! 😉  (de trui dan).  Het is een wonder hoe je die stinkende kriebelbollen kunt omvormen tot een superlekkere, zelfs zachte comforttrui…  Je haalt hem bijna droog uit de wasmachine, hij is heel licht én warm. Je mag hem zelfs tot 40 graden wassen – als je durft. Hij kriebelt niet (of veel minder dan je zou verwachten) en alle katten zijn er direct verliefd op.

Ik begrijp nu trouwens ook wel dat Gudrun&co niet willen dat het geheim van de smid bekend raakt. Als je eenmaal weet hoe het patroon in elkaar zit, brei je deze trui in een weekje bij de avondfilm, en je bent voor 20 euro aan wol (en 100 euro aan naalden – lol!) klaar. Als je hem bij hun koopt kun je kiezen uit maar twee maten: klein of niet klein. Terwijl als je hem zelf maakt, je er alles aan kunt aanpassen wat je wilt. Nogal wiedes dat ze er een agressieve ontmoedigingsstrategie op nahouden. Volgens mij niet vol te houden: ik heb gewoon algemene raglanpatronen gevolgd voor de trui, en de sneeuwvlokken zijn ook niet beschermd. Dan zouden ze patent moeten hebben op het “idee” om patronen in drie rijen boven elkaar te breien. Euhhh… right! Bring it on!

Ik heb nog flinke stapels wol liggen (de verzendkosten zijn nogal hoog, dus ik dacht, laat ik geen risico nemen), en het lijkt me nu leuk om lichte aanpassingen te doen, met kleuren en patronen. Bijvoorbeeld een witte trui met rode patronen – en ik weet ook al waar ik die patronen vandaan ga halen. Van de kerstballen van Arne en Carlos. Eekhoorns en goudvinken, hoe cool is dat. Maar eerst de echte originele wit-met-bruine vlokken voor mezelf. Zie HIER voor de witte trui met bruine sterren, vrouwenmaat.

Hier is het patroon, in het Engels. De wol verkoop ik niet meer.